Huzursuzluğun Kitabı, Fernando Pessoa

Hissetmek- ne renktir acaba? s. 19

Hayata ayak uydurmamızın tek yolu, kendi kendimizle uyumsuz  olmak. s. 39

Ne zevk, ne ün, ne iktidar: özgürlük, yalnız özgürlük. s. 62

Pencerenin kenarına oturmuş, dışarıda var olan evrensel hayat denen hiçliği seyrediyorum. s. 82

Dünyada yalnızım... İnsanlar bana değmeden geçiyor yanımdan. Etrafımda havadan başka şey yok. Kendimi o kadar tecrit edilmiş hissediyorum ki, üzerimdeki giysiyle aramdaki boşluğu bile algılıyorum... s. 120

Bütün sevdiklerim beni karanlıkta unuttu. s. 269

Anlamak için, kendimi yok ettim. Anlamak, sevmeyi unutmaktır. s. 300

Çocukluğumun yitip gitmesi değil ağladığım; çocukluğum da dahil her şeyin yitip gitmesi. s. 341

Ey Farklı-Kadın, hiç düşündün mü senin bana, benim sana nasıl da görünmez olduğumuzu? Hiç düşündün mü ne kadar cahiliyiz birbirimizin? s. 458

Bir insanın aklının biraz kıt olduğunu, en iyi, başkalarına zarar vermeden espri yapamamasından anlarsınız. s. 486

Son 7 günün popüler yayınları

Kürk Mantolu Madonna, Sabahattin Ali

Kinyas ve Kayra II, Hakan Günday

Kızıl, Stefan Zweig

Yeraltından Notlar, Fyodor Dostoyevski

Lizbon'a Gece Treni, Pascal Mercier