Bilinmeyen Adanın Öyküsü, José Saramago


..., işte kader hep böyle davranır bizlere, hemen arkamızdadır, omzumuza dokunmak için elini çoktan ileri doğru uzatmıştır, bizlerse hâlâ, Geçti gitti, gösteri bitti, yine aynı hikaye, diye homurdanıp dururuz.
S. 23

Kim olduğunu bilmiyorsan kendin olabilmen mümkün değildir.
S. 26

Beğenmek, sahip olmanın en iyi şekli, sahip olmaksa beğenmenin en kötü şekli olsa gerek.
S. 29

... çünkü işten evlerine dönen erkekler, midesi ve karnı doyurması gereken varlıkların sadece kendileri olduğunu zannederler.
S. 33



Kendinden dışarı çıkıp kendine bakmadıkça kim olduğunu asla bilemezsin.
S. 36

“Adayı görmek için adadan çıkmak gerektiğini, kendimizden çıkmadıkça kendimizi görmenin mümkün olmadığını düşünüyorum.”
S. 36


Bilinmeyen Ada nihayet denize açılmış, kendini aramak amacıyla.
SON
S. 58



Yorumlar